Zie ze daar eens gaan, hand in hand
De één heet Leven de ander heet Dood
Ze spelen samen
Ze delen samen
Ze stoeien samen
Ze worstelen samen
Ze huilen samen
Ze lachen samen
Ze groeien samen, worden samen groot
Door dik en dun met elkaar verbonden en uit dezelfde Bron geboren
Onbegrip
Leven en Dood kunnen zich niet voorstellen hoe het is om zonder elkaar te zijn. Totdat een flinke ruzie en onbegrip hen uit elkaar dreef. Leven was boos op Dood want Dood doet haar soms pijn, ze wilde niks meer met Dood te maken hebben. Dood was boos op Leven want Leven doet haar soms pijn, ze wilde niks meer met Leven te maken hebben.
Geen betekenis
Leven en Dood kozen ervoor om ieder hun eigen weg te gaan. Naarmate de tijd verstreek begon Leven Dood erg te missen, ze voelde zich verdrietig, somber en alleen. Leven had geen betekenis meer zonder Dood. Dood begon Leven enorm te missen, ze voelde zich leeg en eenzaam. Dood had geen betekenis meer zonder Leven.
Diepgaand verlangen
Leven en Dood kregen allebei een groot diepgaand verlangen naar elkaar en ze zochten elkaar op. Leven zei tegen Dood: ‘Ook al doe je me soms pijn en verdriet, we hebben ook zoveel moois met elkaar te delen en te beleven. Ik wil je niet missen Dood.’ Dood zei tegen Leven: ‘Ook al doe jij mij soms pijn en verdriet, we hebben elkaar ook zoveel moois te bieden, ik wil jou ook niet missen Leven.’
Heel en compleet
Leven en Dood ontdekten beiden dat ze zoveel beter af zijn met elkaar dan zonder elkaar.’Ik voel me helemaal heel met jou’, zei Leven, ‘ik hou van jou Dood om wie je bent, zoals je bent.’ ‘Ik voel mij helemaal compleet met jou’, zei Dood, ‘ik hou van jou Leven, om wie je bent, zoals jij bent.’
Zie ze daar eens gaan, ze wandelen samen hand in hand.
Ze zijn samen Eén
Leven en Dood
Dood en Leven
Wat een prachtig mooi ‘Geheel’, wat een prachtig mooi ‘Bestaan’.
Liefs Els Bergman