‘Het is alsof ik thuis kom’, ‘Dit heb ik altijd al gewild’ of ‘Ik weet niet waarom ik hier ben maar er is een groot ja in mij’. Het zijn zomaar enkele reacties op de vraag wat studenten naar de intensive ‘Omgaan met Sterven’ brengt, de opleiding tot stervensbegeleider van het Landelijk Expertisecentrum Sterven. Het laat zien hoe velen een keus maken vanuit een diepe intrinsieke motivatie, vanuit een innerlijk bezielde kracht.
Wat beweegt mensen om begeleider van stervenden te worden? En wat gebeurt er als je diep in jezelf duikt en je eigen weerstand tegenkomt?
Wat we ook zien, en waar wij als docenten onze studenten op voorbereiden, is weerstand. Want waar het ware Zelf thuiskomt, komt het ego in opstand. Ook ik mocht dat eind vorig jaar weer eens in hoge mate ervaren. Ik beleefde een retreat van twee weken in de ashram van een spirituele leraar op het pad van bewustwording. Ik ‘wist’ dat ik er moest zijn, maar als mensen mij vroegen waarom ik ging, hakkelde ik maar wat. Ik kon het niet rationeel verklaren.
Oude patronen
Aangekomen voelde ik in een oogwenk en in een helder moment waarom ik daar was. Zodra dat ten volle tot mij doordrong, begon het ego op te spelen. Ik ben ze ego tricks gaan noemen. De trucjes van het verstand die als grote wolken mijn heldere hemel verdonkeren. Ze komen in gedachten, in oude overtuigingen, in oude verhalen. Verhalen die vaak niet eens van mijzelf zijn. Nu ben ik gelukkig in staat die ego tricks te zien voor wat ze zijn: tegenwerkingen van het ego. Het is steeds weer opnieuw leerzaam om oude patronen te zien opkomen, ze te laten zijn en op te laten lossen.
Overigens lossen ze niet werkelijk op. Wat er feitelijk gebeurt is dat je er in het moment boven uit stijgt. Op ieder moment kunnen ze weer de kop opsteken. Ook dat herken ik. Niet alleen in mijzelf maar ook bij onze studenten. Het doet hen nog wel eens verzuchten: ‘Ik dacht dat ik hieraan voorbij was’. Het helpt misschien wanneer je beseft dat het net is als leren rekenen. Sommen die je voor het eerst in groep 3 krijgt voorgeschoteld zijn best moeilijk. Als je ze eenmaal onder de knie hebt, denk je misschien dat het gemakkelijker wordt. Maar dat is niet het geval omdat je nu eenmaal in groep 8 complexere sommen krijgt. Op het spirituele pad is dat niet anders. Het is niet erg om weer even in die oude patronen te zitten want zodra je je dat realiseert en er weer uit bent, heb je een stap gemaakt.
Intentie, aandacht en ontvankelijkheid
Wat ik meeneem uit mijn retraite, en ook dat is waar we in de intensive mee werken, is dat intentie, aandacht en ontvankelijkheid tot grote verschuivingen kunnen leiden. Een intentie die nog vóór je gedachten ligt, de aandacht die je ervoor hebt en de ontvankelijkheid lijken ervoor te zorgen dat het hele universum meewerkt. En zo kunnen nieuwe inzichten in de plaats komen van gedachten en overtuigingen die jou niet meer dienen, kan oude pijn losgelaten worden en vindt integratie en heling plaats. Natuurlijk, in de mate waarin dat in het hier en nu mogelijk is.
De kracht van sacred space
Tot slot besefte ik weer eens hoe bekrachtigend het is om innerlijk werk te doen in de veilige bedding van goed gezelschap, van gelijkgestemde zielen. Het is een voorrecht om als docent, deel uit te maken van de sacred space die we samen creëren. Daarnaast kijk ik in dankbaarheid terug op mijn retraite, de sacred space, waar ik me precies op het juiste moment bevond. En ik voel me gezegend dat ik weer iets heb mogen beleven van de processen die onze studenten doormaken. Dat het dienend mag zijn aan een ieder die aanhaakt bij de opleiding en aan iedereen die op zoek is naar een manier om bewuster met leven en sterven om te gaan. Want thuiskomen bij jezelf begint met de moed om te kijken wat er is.
Note: meer weten over de intensive ‘Omgaan met Sterven’ op post-hbo niveau? Bezoek onze Academie.